Boğaziçi’nin Anadolu yakasındaki bu yalı, 2001 Ağustos’ unda rölöve çizimleri ile başlayan proje uygulamasıyla birlikte 18 ayda tamamlanıp, 2003 Ocak ayında kullanıma açılmıştır.
Son on yıl terk edilmiş olması nedeniyle aşırı harap duruma gelen yalının kapı, pencere ve cephe tahtaları çalındığı, duvar sıvaları döküldüğü, taşıyıcı ahşap konstrüksiyonun açığa çıktığı, önemli ölçüde ayrışmaya başladığı, çatısının kısmen çöktüğü, kendi özgün malzemesiyle ayakta duramaz halde olduğu görülmüştü. Türk Ahşap yapılarından izler taşıyan bu küçük yalının giriş cephesinin yanından geçerek denize ulaşan derenin zaman içinde üstü kapatılmış ve dolgu yapılarak çıkmaz bir sokak haline getirilmiştir.
Yalı bahçe katında moloz taş duvar, putrelli volta döşeme, üst katta ahşap karkas üzerine dışı ahşap kaplama içi bağdadi sıva idi. Üst girişin üzeri ana binadan farklı çatıyla örtülmüştü. Yalının aslına uyularak restorasyon projesi hazırlanmıştır. Komşu binaya bitişik giriş holü ve mutfak kısmının çatısı binanın genel karakterini ortaya çıkaracak şekilde restüte edilmiş, çatı orijinal hale getirilmiştir. Yola yapılan dolgu nedeniyle gömülen bahçe katı ise restorasyonda yeni yola göre battığı kadar yükseltilerek binanın bahçe katındaki girişi tek basamakla girilecek hale getirilmiştir. Yapının cephesindeki ahşap kaplama boyutları, saçak genişlikleri, pencere oranları, pervazları, bütün cephe süsleri orijinal yapıdaki gibi ve eksiklikleri de tamamlanarak yenilenmiştir
