II. Grup Eski Eser olarak sınıflandırılan bu 19. Yüzyıl Boğaziçi yalısı, 1981 yılında yıkılmıştır. Proje 1983 yılında ofisimize geldiğinde, yeni restitüsyon ve restorasyon projeleri, eski rölöve çizimleri, bina kalıntıları ve fotoğraflar yardımıyla baştan projelendirilmiştir. Böylelikle, 26 aylık bir inşaat süreci sonucu, 1985 yılında bu yalı tekrar özgün haline kavuşmuştur.
Özgün binanın zemin katı kagir olup, üst katları ahşap konstrüksyondu. Denize sıfır olarak
konumlandırılmış orijinal yapının bodrum katı ise kayıkhane idi. Restorasyon projesine göre, yeni bina kıyıdan sekiz metre geriye çekilmiştir. İskele kazıkların üstüne kurulmuş, böylelikle hem Boğaz'daki ağır taşıt trafiğinin yarattığı titreşimlerden, hem de yanındaki iskeleye yaklaşan teknelerin olası bir kazasından korunmuştur.
Yalının restorasyonunda, plan kurgusunda eksenel simetri ve mekân planlaması, detaylamada cephe malzemeleri gibi konularda, geleneksel Türk mimarisine uygun olarak tasarım yapılmış; strüktür ve tesisatlarda ise modern teknoloji kullanılmıştır.
Orijinal bina tek ailelik bir yalı olarak inşa edildiği gibi, restorasyondan sonra da, dıştan tek parça gözüküp içten apartman dairelerine dönüştürülen başka örneklerin aksine, bu yalı bugün de tek bir aile tarafından kullanılmakta ve devamlı içinde yaşanmaktadır.
